> รองเท้าที่นอกชาน
posted on 01 Jan 2012 21:53 by octopokdeng in Poem(กลอน)
ที่นอกชานหน้าบ้านนานมาแล้ว วางเรียงแถวรองเท้าราวเก้าคู่
แอบเอาเท้าน้อยนิดพิชิตดู ยกเท้าชูเท้าบวมบวมช่างหลวมจริง
เจ้าเด็กน้อยคล้อยตามสองสามก้าว ย่างเดินเท้าโซเซทำเลกลิ้ง
ชายหนุ่มยืนประคองจ้องให้พิง เอาไหลอิงช่วยให้เดินเหินสบาย
ที่นอกชานหน้าบ้านนานพอดู ใกล้ประตูรองเท้าเก่าเหมือนใหม่
นั้นคู่เดิมที่เคยได้เอ่ยไป คงเป็นยักษ์ตัวใหญ่ถึงใส่ลง
ไอ้เด็กแสนซุกซนผู้คนรัก เดินตวักขวักไขว่ไร้พิษสง
ชายร่างใหญ่เฝ้ามองจ้องบรรจง ยิ้มทนงคล้อยตามทุกยามนี้
ที่นอกชานหน้าบ้านไม่นานนัก รองเท้าหนักกลับเบาก้าวได้ดี
รอยฝุ่นยับเกาะจับนับหลายที่ นานหลายปีเกินพอจะขอใส่
เจ้าเด็กหนุ่มไฟแรงแซงอารมณ์ ทิ้งตัวจมถมตัวกลัวจิตใจ
ชายกลางคนสับสนหนทางไป เรื่องราวในทรงจำที่อำพราง
ที่นอกชานหน้าบ้างพึ่งผ่านไป คับเกินใส่รองเท้าเก่าที่เบาบาง
เย็บมากหนฝุ่นมากมายจักวายวาง เขี่ยหลีกทางให้คู่ใหม่ใจขมำ
ชายหนุ่มวัยทำงานทยานฝัน ทุกเชื่อวันผันตัวมัวงึมงำ
เก่าอี้เก่าชายชราลาเอ่ยคำ เขายังจำเรื่องราว ...... "เมื่อลูกเดิน"
Tags: กลอน, ครอบครัว, พ่อ2 Comments